Kotrba, Marius / Kołyska

Kołyska

1994

brąz, w. 84 cm, sz. 85 cm, gł. 82 cm

zakupiono w 2019 r. przy wsparciu Ministerstwa Kultury Republiki Czeskiej

Ta brązowa rzeźba, a właściwie grupa rzeźbiarska, jest charakterystycznym odzwierciedleniem podejścia Kotrby do uproszczonej, stylizowanej figuracji. Dynamiczny ruch rzeźby zamknięty w kole; składa się z kończyny i głów dwóch postaci, które wrastają w jedną strukturalną całość. Nie jest przy tym całkiem jasne, czy te postaci walczą, czy też się kochają – możliwe jest jedno i drugie.

Jesteśmy skonfrontowani z niedopowiedzianą informacją, która bardziej ogólnie charakteryzuje ludzkie życie. Człowiek od urodzenia zostaje wrzucony w nieustanne relacje, dialogi, a nierzadko również w konflikty Cała nasza egzystencja jest dynamiczną plątaniną więzi i zależności. Tak jak figury Kotrby, my jako istoty ludzkie wrastamy jedna w drugą. Rzeźba ma ambiwalentny wydźwięk – z jednej strony przywołuje zależność i połączenie, z drugiej zaś walkę i dążenie do wyzwolenia.

KOTRBA MARIUS

(1959–2011) od dzieciństwa mieszkał w Rožnovie pod Radhoštěm. W latach 1974–1978 uczył się w Średniej Szkole Artystyczno-Przemysłowej w Uherskim Hradištu na kierunku rzeźba w kamieniu u Jana Habarty i Františka Nikla. Po tym, jak nie został przyjęty na Akademię Sztuk Pięknych w Pradze, przez dwa lata pracował jako konserwator w skansenie w Rožnovie pod Radhoštěm. Następnie został przyjęty na Akademię Sztuk Pięknych w Pradze, gdzie w latach 1981–1987 studiował rzeźbę monumentalną u docenta Stanislava Hanzíka i profesora Miloša Axmana. W latach 1990–1993 powrócił na Akademię jako asystent w pracowni Huga Demartiniego. W semestrze zimowym 1992–1993 odbył istotny staż w Akademii Minerva w Groningen (Holandia). Później wrócił do Rožnova pod Radhoštěm, gdzie w latach 1994–1995 uczył rysunku w Artystycznej Szkole Podstawowej. Od 1995 roku pracował na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Ostrawskiego, a od 1996 prowadził pracownię rzeźby na Katedrze Edukacji Artystycznej tego wydziału. W 1999 roku uzyskał habilitację. Od 2010 roku trwało postępowanie o nadanie mu tytułu profesora, a od października 2012 roku miał objąć kierownictwo pracowni rzeźby figuratywnej na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, jednak zmarł tragicznie 17 maja 2011 roku, zanim zdążył objąć to stanowisko.