(ur. 1957, Šumperk) Malarz. Jedna z najważniejszych postaci ostrawskiej sceny artystycznej przełomu XX i XXI wieku. Studiował na praskiej Akademii Sztuk Pięknych (AVU) u prof. Františka Jiroudka (1979–1984). Od 1993 roku prowadzi pracownię malarstwa na Uniwersytecie Ostrawskim, początkowo w ramach Instytutu Studiów Artystycznych Wydziału Pedagogicznego, obecnie na Wydziale Sztuk Pięknych. W 2004 roku habilitował się na AVU, uzyskując tytuł docenta. W 2012 roku otrzymał Nagrodę Michala Ranný’ego. Wystawia indywidualnie od 1985 roku, zbiorowo od 1988 roku. Twórczość Balabána jest inspirowana ikonografią i tematyką chrześcijańską, co ma źródło w środowisku rodzinnym – jego ojciec był pastorem ewangelickim. Już w latach 80. i 90. XX wieku w jego twórczości pojawiały się tematy hybrydowe, w których umieszczał wątki chrześcijańskie w krytycznym kontekście realnego socjalizmu lub w innych, ironizujących ujęciach. Później w jego dziełach można dostrzec przenikanie się chrześcijaństwa z tematyką egzystencjalną i krytyką życia konsumpcyjnego, co prowadzi do szerzej pojmowanej duchowości; pojawia się postać zdestabilizowana lub częściowo pusta. Oprócz malarstwa klasycznego, w twórczości Balabána spotyka się również asamblaże oraz fotografie modyfikowane cyfrowo.