(1914, Protivín – 2002, Kladno) Twórca kolaży, poeta. Członek Grupy 42, ugrupowań Křižovatka (Rozdroże) i Umělecká beseda (Forum Sztuki). Pierwsze prace wizualne w formie "konfrontaży" tworzył pod koniec lat 40. XX wieku. Zestawiał w nich ze sobą podobne lub przeciwstawne motywy z różnych epok. Tekst był dla Kolářa przez długi czas fundamentalnym punktem wyjścia w sztuce. Na przełomie lat 50. i 60. konceptualnie eksplorował maszynopis, w którym pismo traciło swoje pierwotne znaczenie. Znak został pozbawiony swojej funkcji. Kolejnym znaczącym krokiem były "rolaże", w ramach których ciął różne reprodukcje obrazów na paski, a następnie nadawał im nowy kontekst kompozycyjny. Jednym z jego najciekawszych odkryć stał się "chiasmaż". Struktury najróżniejszych rodzajów pisma, pięciolinii, listów, map geograficznych i gwiazd, szachownic czy fotografii rozrywał na kawałki, a następnie ponownie składał i naklejał. W ten sposób ponownie ginęło pierwotne znaczenie znaków, a powstawała zupełnie nowa kompozycja. Jego "Wiersze dla niewidomych" powstawały poprzez wybicie punktów na powierzchni białego papieru, dzięki czemu można je postrzegać zarówno wzrokiem, jak i doznawać dotykiem. Do jego innych eksperymentalnych metod należały "analfabetogramy", "wentylaże" i inne. Niektóre techniki Kolářa z początku lat 60. są bliskie ówczesnym tendencjom artystycznym w malarstwie, zwłaszcza reliefowemu informel (“stratyfie”), malarstwu abstrakcyjnemu lub taszyzmowi (kolaże złożone ze skrawków kolorowego papieru), lettryzmowi (typogramy) czy minimal artowi. Porządkując i rozwijając swoje pomysły w cyklach, antycypował późniejsze osiągnięcia sztuki konceptualnej. W twórczy sposób nawiązał do dziedzictwa awangardy międzywojennej, a w latach 50. i 60. znacząco wpłynął nie tylko na scenę artystyczną, ale także na dziedzinę poezji, reklamy, ilustracji, a nawet na aranżację witryn sklepowych.