František Kaván (1866–1941) należy, jako uczeń Julisza Mařáka, do czołowych czeskich pejzażystów przełomu XIX i XX wieku. Galeria Sztuk Pięknych w Ostrawie reprezentuje jego twórczość ośmioma dziełami, a w 2020 roku pozyskała kolejne trzy, tworząc dość bogatą kolekcję tego założyciela realistycznego malarstwa krajobrazowego w czeskiej sztuce. Już na pierwszym roku studiów Františka Kavána na praskiej akademii artysta był uznawany za obiecujący talent i jego twórczość została zaprezentowana na Wystawie Jubileuszowej w 1891 roku. W tym czasie w jego twórczości przeważało podejście romantyczne; realistyczne elementy zaczęły pojawiać się dopiero rok później. W połowie lat 90. XIX wieku, po opuszczeniu praskiej Akademii, w dziełach Kavána pojawiły się tendencje symbolistyczne pod wpływem Moderní revue, z którą sympatyzował. Na przełomie wieków zostały one ponownie zastąpione realizmem, w którym następnie osiągnął mistrzostwo, o czym świadczy złoty medal na wystawie światowej w Paryżu w 1900 roku. Dla twórczości Kavána charakterystyczna jest wrażliwa praca z kolorem i zmysł szczegółu.