(ur. 1950) Malarz, grafik. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie (1968–1974, P. Matějka, T. Gajdoš). Od 1990 roku wykłada na Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie, gdzie w 1992 roku został mianowany profesorem. Obecnie pracuje w Katedrze Malarstwa i Innych Mediów. Od 1990 roku wielokrotnie był profesorem wizytującym w USA – Slippery Rock University (1994), Rhode Island School of Design (1998). Jego twórczość porusza się na pograniczu natury (wszechświata) i malarstwa. Choć jest artystą konceptualnym, w jego dziele znajdują miejsce intuicja, eksperyment, przypadek i irracjonalność. Na początku (lata 70. XX wieku) łączył fotografię i rysunek, co później rozwinął w technikę offsetu i sitodruku. Istotna część twórczości Fischera jest malarska. W niej artysta powraca do spontanicznego malarstwa wielkoformatowego. Tu również jego spontaniczność jest kierowana racjonalnym, konceptualnym podejściem. Stworzony obraz, który ma swoje źródło bezpośrednio w krajobrazie i stanowi jego konkretny fragment, zostaje ponownie umieszczony w oryginalnym otoczeniu i sfotografowany. Dzieło na fotografii staje się w ten sposób małą, ale organiczną częścią naturalnego zdarzenia. Sam namalowany obraz pozostaje jedynie fragmentem całego procesu. Ogólna twórczość Daniela Fischera jest wielowarstwowa, jednak dominuje w niej podejście konceptualne.