(1924–1998) Malarz. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze w pracowniach Vlastimila Rady i Miloslava Holého (1951–1957). Po studiach wrócił w rodzinne okolice Ostrawy. Na scenie artystycznej pojawił się w latach 60., których liberalna atmosfera znalazła odzwierciedlenie w jego twórczości. Przede wszystkim zwraca uwagę jego eksperymentalne podejście do medium obrazu na płótnie, który w ujęciu Kapca przybierał formę asamblażu lub obiektu. Do malarskiej warstwy dodawał elementy przestrzenne, pismo, manipulował kształtem ram lub tworzył monumentalne kompozycje z wielu części. W jego twórczości dominował motyw figury, zarówno w wersjach abstrakcyjnych, jak i realistycznych, często łączonych w jednej pracy. Pracował również z egzystencjalnymi symbolami horyzontalnych, wertykalnych i diagonalnych układów, szczególnie w odniesieniu do postaci. Pod względem kolorystycznym, tematycznym i formalnym często odciskał w swoich pracach przemysłowy kontekst Ostrawy (czerń, czerwień, biel). Jego wypowiedzi malarskie są bogate w znaki i prowokacyjnie niespójne. Od lat 70. do 90. Kapec był pozbawiony możliwości wystawiania swoich prac i tworzył na uboczu, mimo to w tym okresie zrealizował kilka prac w przestrzeni publicznej, m.in. dekoracyjną ścianę „Lekarz i pacjent” (1984) w pomieszczeniach Szpitala Uniwersyteckiego w Ostrawie oraz rzeźbę plenerową „Ptaki” w Ostrawie-Witkowicach (1977).