olej, płótno, 97 × 70 cm

zakupiono w 2019 r. przy wsparciu Ministerstwa Kultury Republiki Czeskiej

Jest to autentyczna i oryginalna kolekcja dzieł malarza Aloisa Zapletala, reprezentująca pełne spektrum tematyczne jego twórczości – tematyka religijna, społeczna, martwe natury i portrety. Jako spójny zbiór prezentuje kluczowy okres twórczy artysty w latach 1920–1940 i pochodzi z jego spuścizny.

Możliwość wyboru dzieł bezpośrednio z pracowni artysty umożliwiła stworzenie kompleksowej kolekcji najważniejszego okresu twórczości i uzyskanie pełnego obrazu jego pracy. Twórczość Zapletala obejmowała szereg zróżnicowanych stylów. Po I wojnie światowej malował w duchu (zanikającego już) nurtu symbolistycznego, tworząc głównie kompozycje figuralne o tematyce religijnej; do tej tematyki powrócił również w późniejszym okresie twórczości, tworząc dzieła takie jak „Golgota” (1935) czy „Chrystus” (1938). Stopniowo włączał elementy tzw. Neue Sachlichkeit (Nowej Rzeczowości), szczególnie w obrazach o tematyce społecznej. Do jego kluczowych dzieł, porównywalnych z innymi przykładami czeskiej sztuki społecznej i odzwierciedlających wpływ Nowej Rzeczowości, należy cykl „Ostrawska trylogia”, z którego dwa obrazy – „Bieda na Ostrawsku” i „Smutek na Ostrawsku” z 1922 roku – zostały zakupione przez galerię w 2015 roku. Do tego samego okresu należy także „Ostrawska / Czerwona Madonna”, dzieło szeroko prezentowane na ówczesnych wystawach. Znaczną część jego twórczości stanowią nastrojowe sceny, takie jak „Pod jabłonią” (1924), „Nad wodą” (1933) czy pejzaże i portrety mieszkańców regionu Ostrawy: „Oramy po żniwach” (1941–1942), „Akordeonista z przyjaciółmi” (bez daty). Alois Zapletal stworzył wiele autoportretów, m.in. z 1937 roku. Własną twarz ukazał również w obrazie „Święty Sebastian” (bez daty). Większość prac w kolekcji, oprócz charakterystycznej tematyki i formy, charakteryzuje się dużymi rozmiarami, co nie jest typową cechą twórczości Zapletala.