fotografia, odbitka żelatynowo-srebrowa, papier, 635 × 960 mm

zakupiono w 2019r.

Zasadniczym aspektem twórczości Ivana Pinkavy jest praca na pograniczu portretu i aktu. Fotograf świadomie wybiera modelki i modeli o nietypowej budowie ciała lub fizjonomii twarzy, co nadaje jego fotografiom transpersonalny wymiar. Często sięga po typy androgyniczne. Nietypowość postaci i tak zwane „uszkodzone piękno” (określenie Martina C. Putny) umożliwiają przesunięcia interpretacyjne przy komentowaniu tradycyjnych tematów biblijnych i antycznych, archetypicznych postaci czy fatalnych związków. Pinkava zajmuje się także portretowaniem znanych postaci ze świata sztuki – jego zdjęcie poety J. H. Krchovskiego zyskało status ikonicznego. Stylizacje i pozy fotografowanych postaci są inspirowane portretem historycznym renesansu, baroku czy manieryzmu, dlatego twórczość Pinkavy można odczytywać także przez współczesną optykę tak zwanej postprodukcji.

Drugim nurtem twórczości Pinkavy są martwe natury, w których autor podejmuje temat przemijalności piękna i życia jako takiego. Sam artysta nazywa te fotograficzne koncepcje mianem „Vanitas”. Przemijalność jest tu jednak paradoksalnie osadzona w świetlnej i przestrzennej ponadczasowości, wyrwanej z kontekstu konkretnego bytu.

Zbiór fotografii Ivana Pinkavy stanowi ważny przykład inscenizowanej fotografii w sztuce czeskiej.